Wie wil er nou niet lekker borden tegen een muur kapot gooien en daarna met bijltjes werpen om onze zeer terechte boosheid eens fatsoenlijk te ventileren?
In plaats van te onderdrukken, op te schrijven waar we dankbaar voor zijn en/of weer een ademhalingsoefening te doen. Daar zijn we zo druk mee vaak, misschien tijd dus om eens wat anders te proberen.
Geef mij die printer maar!
Een paar weken geleden was ik even aan het zoeken geslagen of zoiets bestond en behold! Het bestaat zeker én The Rage Room heeft er maar liefst 2. Eén in Amsterdam en één in Eindhoven. Ook zag ik toen voorbijkomen dat zo’n 90% bij sommige ragerooms vrouw is. Ook veelzeggend en heerlijk!
Dat is dus bijna een vrouwenvereniging met een breekijzer. En ik snap het dus volledig.
Boos zijn is lekker fysiek. Lekker ventileren, lekker die woede eruit laten én lekker lachen kan ik me daarbij voorstellen. Een lekkere catharsme stel ik me ook voor.
Je voelt het in je kaken, schouders, buik, handen. Je wilt soms helemaal niet onmiddellijk begrijpen welke oude wond er geraakt wordt, je zenuwstelsel reguleren of vijf dingen opschrijven waarvoor je dankbaar bent.
Soms ben je gewoon lekker kwaad.
En het heerlijke aan een rage room is misschien wel dat niemand daar doet alsof die emotie eerst netjes vertaald moet worden naar iets zachters voordat hij bestaansrecht heeft.
Overall aan. Helm op. Hier is een sloophamer. Succes en veel plezier!
Dat vrouwen daar zo massaal op afkomen vind ik bovendien weer lekker typisch in een cultuur waarin vrouwelijke woede nog steeds heel snel een karakterdiagnose kan worden.
In mijn stuk over Carrie en female rage schreef ik daar al veel uitgebreider over. We houden heel soms best van een boze vrouw - zolang haar woede een beetje begrijpelijk én behapbaar blijft, esthetisch aantrekkelijk en ze er uiteindelijk persoonlijk van groeit.
Een vrouw die gewoon heel even een printer naar de gallemiezen wil slaan past een stuk minder lekker in dat plaatje.
Heerlijk.
Is een rage room dan goede therapie?
Moet dat? Een rage room is dus vast geen bewezen behandeling voor woede. Maakt ook niet uit. Een kwartier een stoel met een koevoet bewerken is soms precies ‘what the doctor ordered’.
Zelf een rage room in Nederland proberen?
Bij The Rage Room kun je beschermende kleding aantrekken en vervolgens los op spullen die daar speciaal voor bedoeld zijn. Borden, apparaten, glas. Met een voorwerp naar keuze.
Ik denk vooral dat het gewoon goed en leuk is om ergens heen te gaan waar boosheid voor één keer niet onmiddellijk hoeft te worden uitgelegd, verbeterd, geheeld, gereguleerd of omgezet in persoonlijke groei.Soms staat er gewoon een printer.
En soms moet die eraan.
Meer PARELS: lees ook We zouden Carrie waarschijnlijk óók hebben gepest over female rage, en waarom een boze vrouw blijkbaar nog steeds het liefst licht verteerbaar moet blijven.
We zouden Carrie waarschijnlijk óók hebben gepest - Raquel ZIET
Ik dacht dat ik Carrie inmiddels wel kende. Het boek las ik zo’n twintig jaar geleden voor het eerst en zoals dat gaat met boeken die je op een andere leeftijd opnieuw leest, bleek hetzelfde verhaal ineens behoorlijk veranderd. Of ik natuurlijk.
PARELS is gratis. Kleine dingen waar opvallend veel achter blijkt te zitten, grote systemen en af en toe een printer die eraan moet geloven.
Schrijf je hier in. ↓
