Abortus is medische zorg en een persoonlijke beslissing.
Toch wordt rond die beslissing veel publiek bezit gecreëerd.
Heb je getwijfeld? Heb je verdriet? Voel je opluchting? Weet je het zeker? Waarom deed je het?
Alsof autonomie niet alleen betekent dat je zelf mag kiezen, maar dat je daarna ook nog het juiste verhaal over die keuze moet kunnen vertellen.
Deze limited serie gaat over abortus én over iets groters: wie zeggenschap krijgt over een vrouwenlichaam en hoeveel uitleg wij blijkbaar nodig vinden voordat we die zeggenschap vertrouwen.
De serie
1. Wat je voelt, en wat je denkt dat je hoort te voelen
Verdriet na een abortus bestaat. Opluchting ook. Net als twijfel, zekerheid, gemengde gevoelens of nauwelijks een duidelijke emotie.
Waarom geloven we een keuze makkelijker wanneer een vrouw er zichtbaar onder lijdt?
Lees deel 1 →
2. Waarom het nooit alleen jouw keuze lijkt te zijn
Een beslissing die juridisch van jou is, blijkt cultureel opvallend drukbevolkt.
Lees deel 2 →
3. De keuze is van haar
Over autonomie, stigma, controle en het moment waarop bescherming een ander woord wordt voor beslissingsmacht.
Lees deel 3 →
