Mooi dat je hierover schrijft. Het is zo’n persoonlijk en complex onderwerp, vanbinnen en van buitenaf
Maar ik denk ook dat wanneer een vrouw eenmaal een besluit heeft genomen en die stap heeft gezet, gevoelens als opluchting, rust of het idee dat ze weer verder kan, juist ook een mogelijke uitkomst hiervan kunnen zijn. En in de regel lijkt dit mij ook gezond. Ik zou me eerlijk gezegd eerder zorgen maken als er na een abortus alleen maar zwaarte, donkerte en verdriet zou bestaan.
Ieder verhaal is anders. Daarom mag ook iedere ervaring, emotie en verwerking anders zijn. En daar zou ruimte voor moeten zijn, zodat elke vrouw die dit meemaakt er op haar eigen manier mee kan omgaan en het op haar eigen manier kan verwerken.✨
Dankjewel voor deze mooie reactie ✨ Je haalt eigenlijk precies aan waar ik dit stuk voor wilde schrijven. Dat er rondom abortus vaak impliciet verwacht wordt dat er maar één soort gevoel ‘klopt’, terwijl autonomie voor juist betekent dat álle gevoelens bestaansrecht hebben.
Opluchting mag bestaan. Verdriet mag bestaan. Blijdschap mag bestaan. Twijfel ook. Zonder hiërarchie, zonder morele meetlat en zonder dat vrouwen hun ervaring eerst begrijpelijk of geruststellend hoeven te maken voor anderen. Iedere ervaring is anders, en juist daarom verdienen al die verhalen ruimte.
Mooi dat je hierover schrijft. Het is zo’n persoonlijk en complex onderwerp, vanbinnen en van buitenaf
Maar ik denk ook dat wanneer een vrouw eenmaal een besluit heeft genomen en die stap heeft gezet, gevoelens als opluchting, rust of het idee dat ze weer verder kan, juist ook een mogelijke uitkomst hiervan kunnen zijn. En in de regel lijkt dit mij ook gezond. Ik zou me eerlijk gezegd eerder zorgen maken als er na een abortus alleen maar zwaarte, donkerte en verdriet zou bestaan.
Ieder verhaal is anders. Daarom mag ook iedere ervaring, emotie en verwerking anders zijn. En daar zou ruimte voor moeten zijn, zodat elke vrouw die dit meemaakt er op haar eigen manier mee kan omgaan en het op haar eigen manier kan verwerken.✨
Dankjewel voor deze mooie reactie ✨ Je haalt eigenlijk precies aan waar ik dit stuk voor wilde schrijven. Dat er rondom abortus vaak impliciet verwacht wordt dat er maar één soort gevoel ‘klopt’, terwijl autonomie voor juist betekent dat álle gevoelens bestaansrecht hebben.
Opluchting mag bestaan. Verdriet mag bestaan. Blijdschap mag bestaan. Twijfel ook. Zonder hiërarchie, zonder morele meetlat en zonder dat vrouwen hun ervaring eerst begrijpelijk of geruststellend hoeven te maken voor anderen. Iedere ervaring is anders, en juist daarom verdienen al die verhalen ruimte.
❤️
Eens! En daarom vind ik het extra mooi dat je voor deze belangrijke boodschap bent gaan zitten
🤍
Erg goed geschreven 👍🏼
Wat lief, dankjewel ❤️
Ik vond dit voor mezelf echt een belangrijk stuk om te schrijven.
🤍