De porno-industrie noemt het schoolgirl.
Mae en Aylin noemen het gewoon de kleding waarin ze maandag naar school moeten.
Dat verschil is eigenlijk het hele verhaal.
Een groep Britse schoolmeisjes voert campagne om schooluniformen uit pornografie te krijgen. Het is namelijk, om het op z’n zachts te zeggen, nogal bizar wanneer kleding die kinderen verplicht dragen tegelijkertijd een van de bekendste seksuele codes voor “meisje” is geworden.
En dan moeten die meisjes vervolgens zelf weer naar buiten in dat uniform.
Volgens een onderzoek waar hun campagne naar verwijst had 35 procent van 1.004 Britse meisjes en jonge vrouwen van 14 tot 21 ongewenste seksuele aandacht gekregen vanwege het schooluniform dat ze droegen. Acht procent zei zonder toestemming te zijn gefotografeerd of gefilmd, inclusief upskirting. Sommige meisjes in de campagne vertellen over intimidatie vanaf hun elfde. Lees er hier meer over.
Nu gebeurt er tegelijkertijd iets interessants in de Britse wet.
Vanaf 6 november wordt porno strafbaar waarin echte volwassenen expliciet en realistisch seks hebben terwijl ten minste één van hen geloofwaardig doet alsof die jonger dan zestien is. Ook beelden van wurging en verstikking worden strafbaar. De regering zegt daar expliciet bij dat sommige pornografie schadelijk of illegaal seksueel gedrag kan normaliseren.
En precies daarom is het verbod op wurging hier zo relevant. In onderzoek van de Britse Children’s Commissioner had 58 procent van de jongeren die porno hadden gezien vóór hun achttiende beelden van wurging gezien. Slechts 6 procent had daar zelf naar gezocht. Soms bereikt een seksueel script je dus lang voordat jij besluit dat het je voorkeur is. Dat maakt die voorkeur niet automatisch nep. Het maakt het wel nogal vreemd om cultuur vervolgens volledig buiten de analyse te houden.
Alleen: een schooluniform is op zichzelf geen wettelijke leeftijd.
En daar blijven die schoolmeisjes dus logischerwijs met hun vraag zitten.
Als een industrie jarenlang een schooluniform gebruikt als seksuele shorthand voor jong, onervaren, meisje - hoeveel hebben we dan eigenlijk opgelost wanneer we alleen verbieden dat de actrice officieel “veertien” moet voorstellen?
Dat is uiteraard geen pleidooi om ieder rollenspel te verbieden. Dat ik hierbij deze disclaimer wil geven zegt ook al wel iets over hoe we bepaalde seksualisering hebben genormaliseerd.
Hier zit echt wel een veel simpelere vraag over culturele macht: wie mag een beeld erotiseren en seksualiseren, en wie moet daarna in dat beeld verder leven?
In mijn recente stuk over mainstream porno schreef ik dat seksuele scripts niet netjes op het scherm blijven liggen. Dat betekent niet dat één pornovideo rechtstreeks één handeling veroorzaakt. Zo simpel werkt cultuur nergens.
Maar we nemen reclame, films, schoonheidsbeelden en algoritmes serieus omdat herhaling helpt bepalen wat herkenbaar, begeerlijk en normaal voelt.
Het zou nogal bijzonder zijn wanneer pornografie als enige massale beeldcultuur van die regel werd vrijgesteld.
De meisjes uit Bicester vragen eigenlijk iets heel concreets:
laat onze dagelijkse kleding ophouden een pornocategorie te zijn.
Lees verder:
SEKS deel 3 — PORNO; hoe geweld tegen vrouwen gewone seks werd
Dit stuk gaat over pornografie, seksueel geweld en wurging.