Een drieluik over onzichtbaar werk, mentale belasting, beschikbaarheid en de vraag wie thuis eigenlijk het recht heeft iets níét te weten.
LIMITED · COMPLEET
Mental load is niet alleen het werk dat iemand doet. Het is óók onthouden dat het gedaan moet worden.
Vooruitdenken. Plannen. Signaleren. Regelen. Weten wanneer iets bijna op is, wie waar moet zijn, wat nog moet gebeuren en welke losse eindjes straks een probleem worden als niemand ze oppakt.
En juist omdat dit werk vaak plaatsvindt vóórdat er iets misgaat, verdwijnt het gemakkelijk uit beeld.
In dit drieluik kijk ik naar mental load als meer dan een irritante huishoudelijke taakverdeling. Naar de mentale ruimte die ongelijk verdeeld raakt wanneer één persoon het gezamenlijke leven voortdurend op de achtergrond bewaakt.
Het drieluik
Deel 1
Over hoe onzichtbaar werk zich verstopt in ‘goed geregeld’. Wie ziet wat er moet gebeuren, wie denkt vooruit — en wie merkt pas dat het werk bestaat wanneer iemand ermee stopt?
Onzichtbaar seksisme, mental load en de stille verschuiving van het leven na je 40e
Er zijn complimenten waar vaak werk in verstopt zit.
Deel 2
Over waarom mental load geen karaktertrek is. Niet omdat vrouwen nu eenmaal beter plannen, maar omdat werk, zorg en verwachtingen steeds opnieuw dezelfde taakverdeling logisch laten lijken.
Waarom mental load geen toeval is
Er bestaat een merkwaardig soort werk waarvan succes eruitziet alsof er niets is gebeurd.
Deel 3
Over de laatste verdwijntruc: taken delen terwijl de verantwoordelijkheid blijft liggen. Want als jij nog steeds moet onthouden dát iets moet gebeuren, is het werk dan werkelijk verdeeld?
Verder lezen
Meer van dit? Kijk en ontdek verder op PARELS én schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang alle Parels rechtstreeks.